سال ۸۶ گذشت با تمام خوبی ها بدی ها تجربه های تلخ و شیرین...

سال سختی بود ۸۶ ولی مهمترین هدیش پیدا کردن یاری بود  که شاید بود و من نمیدیدم ...

یار من شبها وقتی گریه میکردم کنارم بود  و منو اروم میکرد..

یار من وقتی دلم گرفته بود تو اغوشش میگرفت بوی خوششو حس میکردم...شایدم نوازشها ارومشو روی سرم..

یار من منو تو سختی تنها نگذاشت تو لحظاتی که تنهایییو  حس میکردم یارم با زیبایییش منو به سوی خودش میکشوند..

یار من منو با دوستهایی اشنا کرد که اگر اونها منو از یادبردن ولی من لحظه ی تحویل سال به یاد تک تکشون تو حرم امام رضا(ع) بودم..

یار من منو با تجربه هایی اشنا کرد که درست بود بعضیهاش خیلی سخت گذشت ولی نهایت من اشنا کرد با دنیا..

یار من دنیای قشنگ کودکی که گم کرده بودم  دوباره بهم داد...

یار من منو با دوست داشتن اشنا کرد..

 و یار من منو با یک شخص خاص اشنا کرد که شاید اون فرد چند روز دیگه انشالله بشه یار زندگیم...

بهرحال

یار من نه عشق من خیلی دوستت دارم...خدا جون باتو هم ها...

 سال نو مبارک..

بهترینها رو تو حرم امام رضا براتون خواستم.. امیدوارم لحظه تحویل و بعد منو از یاد نبرید ..

 دوستت دارم... در بهار زیبا زیبایی ها رو ارزومندم....

یاحق